ഒരുദിവസം ആലുവ അദ്വൈതാശ്രമത്തിൽ ഗുരുദേവൻ വന്നിരിക്കുന്നതായ വാർത്ത ചെറായിലാകെ പരന്നു. അതറിഞ്ഞ് ചില വിദ്യാർത്ഥികൾ രാത്രി തന്നെ ഗുരുദേവനെ ദർശിക്കുന്നതിനായി അദ്വൈതാശ്രമത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. കാൽനടയായിട്ടായിരുന്നു യാത്ര . അവർ പറവൂരിൽ എത്തിയപ്പോൾ നേരം പുലർന്നു. അവിടെ നിന്നും ആലുവയിലേക്ക് ഏതാണ്ട് 12 നാഴിക ദൂരം ഉണ്ട് .അന്ന് ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴയുള്ള ദിവസം ആയിരുന്നു. ആ മഴ എല്ലാം നനഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടികൾ ആലുവാപ്പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള അദ്വൈതാശ്രമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ഗുരുദേവൻ ആശ്രമ മുറ്റത്ത് പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിന്നിരുന്ന ഒരു വലിയ മാവിന്റെ തണലിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. കുട്ടികളെ കണ്ടപ്പോൾ ഗുരുദേവൻ വാത്സല്യപൂർവ്വം ചോദിച്ചു. “വിദ്യാർത്ഥികളാണല്ലേ ?”
കുട്ടികൾ :- ” അതെ “
ഗുരുദേവൻ :- “എന്താണ് എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് വന്നത്?”
കുട്ടികൾ :- “തൃപ്പാദങ്ങളെ കാണാൻ വന്നതാണ് “
ഗുരുദേവൻ :- “മലവെള്ളം കാണാതെ പോകരുത് “
കുട്ടികൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി മഴക്കാലമായതിനാൽ ആലുവാപ്പുഴയിൽ മലവെള്ളം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നത് കാണുവാൻ കൂടിയായിരുന്നു അവർ എത്തിയിരുന്നത്. അത് ഗുരുദേവൻ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്നറിയാതെ കുട്ടികൾ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
അന്ന് ആശ്രമ മുറ്റത്തെ ഒരു പനമ്പ് വിരിച്ച് അതിൽ കുറെ മാങ്ങകൾ കൂട്ടിയിട്ടു
ഉണ്ടായിരുന്നു . ഒരു സന്യാസിവന്നു അതു തരംതിരിക്കാൻ തുടങ്ങി .അത് കണ്ടിട്ട് ആ സന്യാസിയോടായി ഗുരുദേവൻ അരുളിച്ചെയ്തു. “ഇവർക്ക് മാമ്പഴം എടുത്തു കൊടുക്കണം. “
അതു കേട്ടിട്ട് സന്യാസി ഉടനെ അകത്തേക്ക് പോയി .കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം ഇറങ്ങി വരികയുണ്ടായില്ല കുറെ കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗുരു ദേവൻ എഴുന്നേറ്റ് ആ മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറി . അത് ആ സന്യാസി കാണുകയുണ്ടായില്ല. അദ്ദേഹം മുറിക്കുള്ളിൽ വെച്ചിരുന്ന മാമ്പഴങ്ങളിൽ ചീത്ത ആയതും ചീത്തയാകാത്തതും തിരിയുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അത് കണ്ടിട്ട് ഗുരുദേവൻ പറഞ്ഞു :- “ചീത്തയായത് ഇല്ലെങ്കിൽ നല്ലതുതന്നെ കൊടുത്തേക്കൂ. “
ഗുരുദേവൻ കയറിച്ചെന്നത് അപ്പോഴാണ് ആ സന്യാസി അറിഞ്ഞത്. അവിടെ തരംതിരിച്ചു വച്ചിരുന്നതിൽ നിന്നും നല്ല മാമ്പഴം നോക്കി എടുത്ത് ഗുരുദേവൻ കുട്ടികൾ കൊടുത്തു.
പ്രായത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളായി കുട്ടികളെ തരം തിരിച്ച് ജൂൺ 13 മുതൽ ആഗസ്റ്റ് 27 വരെ നടന്ന ക്യാമ്പിൽ 300 ലധികം കുട്ടികള് പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി.
